วันนี้ตื่นเช้ามา ฝนตกปรอยๆในตอนเช้า อากาศหนาวดีค่ะ   ทริปวันนี้เราต้องออกเดินทางจากปักกิ่งไปซีอาน เพื่อไปเยี่ยมชมสุสานทหารจิ๋นซีฮ่องเต้ และพิพิธภัณฑ์ต่างๆ

ความประทับใจที่มาปักกิ่งตลอดทั้ง 3 วัน คือ ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเมืองปักกิ่ง ตั้งแต่มายังไม่เห็นขยะสักชิ้น ทำให้มองไปทางไหนมีแต่ความสวยงาม   

 วันนี้กำหนดการคือ เราจะไปเยี่ยมชมวัดลามะ  ในช่วงเช้าและ ในช่วงบ่ายเราจะขึ้นเครื่องบินเพื่อเดินทางไปเมืองซีอาน มณฑล ส่านซี

เริ่มต้นกันที่ เยี่ยมชมที่วัดลามะ   (Yong He Gong) หรือ Lama Temple ก่อตั้งเพื่อเป็นพระตำหนักขององค์ชายสี่ (พอพวกเราได้ยินคำว่าองค์ชายสี่ สิ่งแรกที่เรานึกถึงคือ ชายสี่หมี่เกี๊ยว ในทันที 555 ไม่รู้นะเนี่ยว่ามีชายสี่จริงๆ นึกว่าเอามาจากในหนัง อันนี้องค์ชายสี่ ของจริงแฮะ) 

ต่อมาเมื่อ องค์ชายสี่ขึ้นครองราชย์ได้สถาปนาเป็นกษัตริย์เฉินหลง ท่านยกที่แห่งนี้ให้เป็นวัดของพระทิเบตจนมาถึงปัจจุบัน

สถาปัตยกรรมภายในวัด

รูปเขาพระสุเมร  ถ่ายทอดถึงความเป็นศูนย์กลางของสุริยจักรวาล   ด้านล่างแสดงออกถึงนรก , มหาสมุทร และ ชั้นบนสุดคือ สวรรค์ เป็นที่อยู่ของเทวดา

ที่นี่มีวิหารของพระพุทธเจ้า 3 พระองค์ ประกอบด้วย พระพุทธเจ้าในอดีต, ปัจจุบัน(ศากยะมุนี) และ อนาคตคือพระไมตรียะ  และด้านข้างมีพระอรหันต์ 18  หรือที่พวกเราเรียกกันว่า 18 อรหันต์ คุ้นๆ มั้ยค่ะ  (ข้างในเราไม่สามารถถ่ายรูปได้ค่ะ)  และพระองค์ที่อยู่ในวิหารสี่ นี้เป็นพระผู้ก่อตั้งนิกายลามะและเป็นที่ประกอบพิธีกรรม   นอกจากนี้  ยังมี อ่างอาบน้ำของกษัตริย์เฉินหลงในวัยเด็ก ทำจากไม้แกะสลักเป็นรูปปลา หลีเห้อ ซึ่งเป็นปลาที่ชาวจีนนิยมว่ามีความหมายในทางที่ดี ร่ำรวย  สูงส่ง  ว่ากันว่า องค์ชายใดได้อาบน้ำในอ่างน้ำนี้ โตขึ้นจะได้เป็นกษัตริย์   ซึ่งองค์ชายที่ได้อาบน้ำในอ่างน้ำนี้คือ  องค์ชายสี่ ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์ เป็นกษัตริย์เฉินหลง นั่นเอง

พระรูปใหญ่คือ พระศากมุนี แกะสลักจากไม้จันทร์ต้นใหญ่ต้นเดียว มีความลึกใต้ดิน 8 เมตรและ มีความสูงเหนือผิวดินอีก 18 เมตร   รอบล้อมด้วยพระองค์เล็กๆ อีก 10,000 องค์  ภายในวิหารที่มีความสูง 3 ชั้น (แอบถ่ายมาได้ 1 รูปค่ะ)

ออกจากวัดลามะ มีเมนู เป็ดปักกิ่งเป็นอาหารสุดยอด เพื่อเลี้ยงอำลาจากเมืองปักกิ่ง   อร่อยมากค่ะ 

มีเชฟมาแล่เนื่อเป็ดให้ถึงในห้องทานอาหาร แต่เป็ดปักกิ่งที่นี่ต่างจากบ้านเราตรงที่ ที่นี่เค้าจะแล่เนื้อ มัน และหนัง  ส่วนที่เมืองไทยจะมีแค่หนังกับมันเท่านั้น   ส่วนอย่างอื่นรสชาติอร่อยไม่แพ้กันค่ะ

อิ่มอร่อยจากเป็ดปักกิ่ง เราออกเดินทางไปสนามบินปักกิ่ง เพื่อขึ้นเครื่อง ไปเมืองซีอาน ซึ่งตั้งอยู่ในมณฑล ส่านซี  ซึ่งเป็นมณฑลที่มีความสำคัญที่สุด มณฑลที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 3000 ปี 

ซึ่งมีเราโอกาสได้เก็บภาพของสนามบินปักกิ่งมาฝากอีกครั้งหนึ่งค่ะ

สนามบินปักกิ่ง

ภาพถ่ายจากบนเครื่องบินค่ะ

 พอเราถึง สนามบินเซี้ยนหยาน(เป็นชื่อเก่าของเมืองซีอาน) ก็มี ผู้บริหารจากฝ่ายวิเทศสัมพันธ์เมืองซีอานมาให้การต้อนรับและพาเราขึ้นรถเพื่อออกเดินทาง ไปยังโรงแรมที่พัก  ระหว่างทาง เราก็เจอเหตุการณ์น่าตื่นเต้น  ในช่วงที่เรากำลังจ่ายค่าผ่านทางด่วนพิเศษเพื่อวิ่งเข้าเมืองซีอาน

 เราเจอเหตุการณ์ที่ชายคนนึงกำลังยืนขวางหน้ารถแท็กซี่ที่มีผู้โดยสารอยู่หนึ่งคน เนื่องจากผู้ชายไม่พอใจที่รถแท็กซี่ขับรถปาดหน้า แกก็เลยมาเร่งแซงจอดขวาง และยืนกั้นไม่ให้รถแท็กซี่ไป ระหว่างจุดชะลอรถเพื่อจ่ายตั้งพอดี  เราก็นึกว่าคงไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงอะไร  เพราะแท็กซี่ไม่ยอมลงมา หันไปอีกที กลายเป็นว่า ชายคนนั้นกำลังกระโดดเกาะฝากระโปรงรถแท็กซี่ รถแท็กซี่ก็พยายามขับหนีขณะที่ชายคนนั้นยังเกาะฝากระโปรงอยู่  ยังกะในหนังเลย

  เข้าใจว่า แท็กซี่จะขับหนีแต่แกไม่ยอม เป็นไงเป็นกัน   ทุกคนในรถต่างตื่นเต้นตกใจ พี่ปรีชาที่มาจาก อสมท. บอกว่า ต่อไปนี้เราจะเจอแต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นในเมืองซีอาน  พวกเราก็ขำ.. โดยไม่คิดว่าต่อจากนี้ไปเราจะเจอเรื่องตื่นเต้นในเมืองซีอานจริงๆ

พอมาถึงโรงแรม check in เสร็จเรียบร้อย ว้าววว ห้องพักสวยมาก เป็นแบบ Hip Style ขอโชว์รูปกันหน่อยนะคะ

ตอนเย็นมีนัดกับผู้บริหารหน่วยงานด้านการข่าวของ เมืองซีอาน   3 ท่าน ที่ให้เกียรติกับขณะของเรามาก มาเป็นเจ้าภาพ งานเลี้ยงรับประทานอาหารเย็น  ได้ความรู้เพิ่มเติมมากมายว่า

ประชากรของเมืองนี้มีประมาณ 8 ล้านคน เป็นนักศึกษา 1 ล้านคน โดยเมืองนี้ให้ความสำคัญด้านการศึกษา มีมหาวิทยาลัยด้านการแพทย์ถึง 3 แห่ง  และ ยังเป็นเมืองที่เน้นด้านเทคโนโลยี IT &Software 

แต่ก่อนซีอานเป็นเมืองที่มีโรงงานถ่านหินและโรงงานกระจก ทำให้มีมลภาวะ ทางรัฐบาลจึงเปลี่ยนนโยบายมาเน้นเรื่องเทคโนโลยีแทน   สภาพความเป็นอยู่ค่อนข้างดี รายได้อาจจะต่ำกว่าปีกกิ่ง เล็กน้อยแต่รายจ่ายด้านที่อยู่อาศัยต่ำกว่าปักกิ่ง 70%  (คอนโดที่ซีอาน ตร.ม. ละ 5,000 หยวน ที่ปักกิ่ง ตร.ม.ละ 20,000 หยวน)

ซีอานเป็นเมือง cigarette Free หมายความว่าสามารถสูบบุหรี่ได้ทุกที่ทุกเวลา  ขนาดทานข้าวยังมีบุหรี่มาเสริฟ ประหนึ่งเป็นอาหารอีกหนึ่งเมนูซะอย่างงั้น

การเลี้ยงต้อนรับที่นี่นิยมชนแก้วดื่มแล้ว เจ้าบ้านจะเดินไปชนแก้วกับแขกทีละคน และบอกว่า กำเปย  นั่นหมายความว่าหมดแก้ว คล้ายวัฒนธรรมประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีนะคะ

คนจีนถือหลักว่า  ถ้าชนแก้วกับใครจะถือว่าคนนั้นเป็นเพื่อน และหากมีความเดือดร้อนก็จะ เข้าไปช่วยเหลือ 

ป้ายชื่อ ของดิฉันเองค่ะ เค้าเขียนขื่อเป็นภาษาจีนต้อนรับเรา

อาหารหลักของที่นี่เค้าจะภูมิใจกับ บะหมี่ของเค้ามาก แต่ที่เลวร้ายสำหรับคณะของเรา ก็ คือ เค้าเอาบะหมีมา เสริ์ฟ เป็นจานสุดท้าย  เราก็ต้องกลั้นใจกินให้หมดเพื่อเป็นมารยาท ทั้งๆที่อาหารกว่า 10 อย่างที่กินไปก่อนหน้าก็มาจออยู่ตรงคอแล้ว

ยังไม่พอค่ะ ด้วยความน่ารักของพี่ทนง Managing Editor ของ The Nation ชมว่าบะหมี่อร่อยมาก เท่านั้นแหละ เค้าสั่งบะหมี่มาให้อีกคนละถ้วย โอ้พระเจ้า... ไม่ต้องบรรยายต่อแล้วนะคะ 

 วันนี้ขอไปย่อยบะหมี่ก่อนนะคะ สวัสดิ์ค่ะ